Strona główna › Oznaczenia pochodzenia › Sierra de Cádiz

Sierra de Cádiz

Cecha Wartość
Typ chroniona nazwa pochodzenia (DOP)
Kraj Hiszpania
Region Andaluzja, góry na północnym wschodzie prowincji Kadyks i sąsiednie gminy prowincji Sewilla
Główne odmiany Lechín de Sevilla, Manzanilla, Verdial de Huévar, Hojiblanca
Charakter oliwy owocowa, zielona, z nutą zielonego jabłka, migdała i świeżych ziół

Sierra de Cádiz to chroniona nazwa pochodzenia oliwy z gór na północnym wschodzie prowincji Kadyks i z sąsiednich gmin prowincji Sewilla, w krainie słynnych białych miasteczek Andaluzji, takich jak Olvera, Zahara de la Sierra, Setenil de las Bodegas i Grazalema. Gaje rosną tu na zboczach gór i wzgórz, wśród skał, lasów dębowych i zamków na szczytach, w jednym z najbardziej malowniczych krajobrazów południowej Hiszpanii. Oliwa z oznaczeniem powstaje głównie z tradycyjnych odmian zachodniej Andaluzji: Lechín de Sevilla, Manzanilli, Verdial i Hojiblanki, i jest owocowa, zielona, z nutami zielonego jabłka, migdała, świeżej trawy i ziół, z umiarkowaną goryczką i pikantnością.

Obszar

Oznaczenie obejmuje kilkanaście gmin w górach prowincji Kadyks, między innymi Olverę, Algodonales, El Gastor, Zaharę de la Sierra, Setenil de las Bodegas, Torre Alháquime, Alcalá del Valle, Puerto Serrano i Villamartín, a także kilka sąsiednich gmin prowincji Sewilla, takich jak Coripe, Montellano i Pruna. Gaje rosną na wysokości od kilkuset do ponad 600 metrów, na wapiennych zboczach i w dolinach. Klimat jest śródziemnomorski z wpływami Atlantyku, z gorącym latem, łagodną zimą i większą ilością opadów niż w innych częściach Andaluzji. Pobliska Grazalema uchodzi za jedno z najbardziej deszczowych miejsc w Hiszpanii.

Historia

Góry Kadyksu przez stulecia były pograniczem między królestwami chrześcijańskimi a muzułmańskim królestwem Granady, o czym przypominają zamki na szczytach wzgórz, takie jak w Olverze, Zaharze i Setenil. Nazwy wielu miejscowości w prowincji Kadyks, takich jak Jerez czy Arcos, kończą się słowami de la Frontera, czyli na granicy. Oliwki uprawiano tu od czasów rzymskich i arabskich, a w XX wieku rolnicy założyli spółdzielnie, które zbudowały tłocznie w większości miasteczek. Chroniona nazwa Sierra de Cádiz, uznana w XXI wieku, pomogła wyróżnić oliwę z gór na tle produkcji z równin Andaluzji.

Odmiany

Specyfikacja obejmuje tradycyjne odmiany zachodniej Andaluzji. Lechín de Sevilla daje oliwy łagodne, aromatyczne, z nutą zielonego jabłka. Manzanilla, znana na całym świecie jako odmiana stołowa, daje oliwy świeże i owocowe. Verdial de Huévar dodaje słodyczy i owocowości, a Hojiblanca zrównoważenia i nut migdała. Dopuszczone są też inne odmiany, takie jak Picual i Arbequina. Oliwy z oznaczeniem są zwykle kupażami.

Charakter oliwy

Oliwa Sierra de Cádiz ma owocowy aromat zielonych oliwek, z nutami zielonego jabłka, migdała, świeżej trawy, liścia figowego i ziół z gór. W smaku jest zrównoważona, z umiarkowaną goryczką i pikantnym finiszem. Specyfikacja określa wymagania chemiczne i sensoryczne, a każda partia przechodzi kontrolę rady regulacyjnej przed sprzedażą z oznaczeniem.

Zbiór i tłoczenie

Oliwki zbiera się od listopada do stycznia. Na stromych zboczach zbiór odbywa się ręcznie lub z pomocą przenośnych otrząsarek, a na łagodniejszych terenach maszynami. Owoce trafiają do spółdzielczych i prywatnych tłoczni w miasteczkach regionu. Wiele tłoczni działa od dziesięcioleci i sprzedaje oliwę bezpośrednio klientom, a najlepsze oliwy powstają z wcześnie zbieranych owoców, tłoczonych tego samego dnia.

Olvera i białe miasteczka

Olvera, z zamkiem i kościołem na szczycie wzgórza, otoczonym białymi domami i gajami oliwnymi, jest uważana za stolicę oliwy w górach Kadyksu. Zahara de la Sierra, nad turkusowym zbiornikiem, Setenil de las Bodegas, z domami zbudowanymi pod skalnymi nawisami, El Gastor i Grazalema to jedne z najpiękniejszych miasteczek Andaluzji, połączone szlakiem białych miasteczek, Ruta de los Pueblos Blancos. Wiele z nich leży w parku przyrodniczym Sierra de Grazalema.

Vía Verde de la Sierra

Dawna linia kolejowa między Olverą a Puerto Serrano, nigdy nieukończona, została zamieniona w trasę pieszą i rowerową Vía Verde de la Sierra. Prowadzi ona przez kilkadziesiąt kilometrów wśród gajów oliwnych, przez tunele i wiadukty, obok skały Peñón de Zaframagón, na której gniazduje jedna z największych kolonii sępów płowych w Andaluzji. To jeden z najlepszych sposobów, żeby poznać krajobraz oznaczenia.

Rolnictwo w górach

Uprawa oliwek w górach Kadyksu jest trudniejsza niż na równinach Andaluzji. Strome zbocza utrudniają użycie maszyn, a plony są niższe, ale większa ilość opadów i chłodniejsze noce sprzyjają aromatycznym oliwom. Wielu rolników ma po kilka hektarów gajów, odziedziczonych po rodzicach, i dostarcza oliwki do spółdzielni w swoim miasteczku. Coraz więcej gajów ma też certyfikat rolnictwa ekologicznego, a bliskość parku przyrodniczego sprzyja uprawie przyjaznej dla środowiska.

Producenci

Oliwę z oznaczeniem produkują spółdzielnie i rodzinne tłocznie z gór Kadyksu i sąsiednich gmin Sewilli. Wybranych producentów wymieniamy poniżej, a pełną listę znajdziesz w atlasie producentów.

W kuchni

Oliwa Sierra de Cádiz pasuje do kuchni zachodniej Andaluzji: do gazpacho, salmorejo, espinacas con garbanzos, smażonych ryb z wybrzeża Kadyksu, dań z dziczyzną z gór, serów kozich z Grazalemy i chleba. Łagodne oliwy z Lechín i Verdial świetnie sprawdzają się też w wypiekach, takich jak tortas de aceite. O regionie piszemy na stronie Sewilla i Kadyks.

Oleoturystyka

Góry Kadyksu łączą oliwę z białymi miasteczkami, przyrodą i historią. Tłocznie organizują wizyty i degustacje, a szlak białych miasteczek, Vía Verde de la Sierra i park przyrodniczy Sierra de Grazalema przyciągają turystów przez cały rok. W pobliżu leżą Ronda z mostem nad wąwozem, Jerez de la Frontera ze słynnymi winiarniami sherry i wybrzeże Kadyksu.

Przechowywanie

Oliwę Sierra de Cádiz przechowuj w ciemnej butelce, w chłodnym miejscu. Najlepiej smakuje w pierwszym roku od zbioru, a po otwarciu warto zużyć ją w ciągu kilku tygodni. Zasady opisujemy w artykule przechowywanie oliwy.

Jak rozpoznać i kupić

Oliwa z oznaczeniem ma na etykiecie nazwę Sierra de Cádiz, informację o chronionej nazwie pochodzenia i numerowaną etykietę kontrolną rady regulacyjnej. Szukaj butelek z rokiem zbioru i nazwą tłoczni, najlepiej w ciemnym szkle lub puszce. O hiszpańskiej oliwie piszemy w artykule o Hiszpanii, a o wszystkich oznaczeniach w dziale oznaczenia pochodzenia.

Producenci z tym oznaczeniem w atlasie

Wybrani producenci oliwy z tym oznaczeniem pochodzenia. Pełną listę firm wraz z mapą znajdziesz w atlasie producentów.

  • Almazara el Manzanillo, S.L. (Zahara)
  • S.C.A. Nuestra Señora del Rosario (Algodoliva) (Algodonales)
  • Troya - Cantalejo, S.L. (Olvera)
  • Almazara El Vínculo S. XVII (Zahara de la Sierra)
  • El Agro, S.C.A. (Setenil de las Bodegas)
  • S.C.A. Agrícola Ntra. Sra. de los Remedios (Picasat) (Olvera)

Najczęściej zadawane pytania

Skąd pochodzi oliwa Sierra de Cádiz?

Z gór na północnym wschodzie prowincji Kadyks i z sąsiednich gmin prowincji Sewilla.

Jakie odmiany obejmuje oznaczenie?

Głównie Lechín de Sevilla, Manzanillę, Verdial de Huévar i Hojiblancę.

Jak smakuje oliwa Sierra de Cádiz?

Owocowo i zielono, z nutą zielonego jabłka, migdała i świeżych ziół.

Które miasteczko uchodzi za stolicę oliwy w górach Kadyksu?

Olvera.

Czym jest Vía Verde de la Sierra?

To trasa piesza i rowerowa na dawnej linii kolejowej, prowadząca wśród gajów oliwnych.

Jak rozpoznać oliwę z oznaczeniem?

Po nazwie Sierra de Cádiz i numerowanej etykiecie kontrolnej rady regulacyjnej.

Zobacz także