Kesra

Czas: 20 min pracyPorcje: 8Trudność: łatwyRegion: Algieria, KabyliaOliwa: algierska lub tunezyjska oliwa extra virgin, w cieście i do maczania

Kesra to algierski płaski chleb z semoliny, zagniatany z oliwą, solą i wodą, rozpłaszczany w okrągłe placki i pieczony na glinianej lub żeliwnej blasze, tadżin, aż stanie się złoty, lekko chrupiący z zewnątrz i miękki w środku. W Algierii, szczególnie w Kabylii i na wsiach, kesra jest codziennym chlebem, pieczonym w domu kilka razy w tygodniu. Je się ją ciepłą, maczaną w oliwie, z oliwkami, z miodem na śniadanie, do tadżinu, zup i gulaszy. Oliwa jest w niej obecna dwa razy: w cieście nadaje mu kruchość i delikatny smak, a w miseczce na stole jest najważniejszym dodatkiem, w który macza się każdy kawałek.

W skrócie

  • Pochodzenie: Algieria, szczególnie Kabylia, z wariantami w Tunezji i Maroku.
  • Główne składniki: semolina, oliwa, sól, woda, czasem drożdże i nasiona anyżu lub czarnuszki.
  • Rola oliwy: w cieście nadaje kruchość, a na stole jest dodatkiem do maczania.
  • Najlepsza oliwa: algierska lub tunezyjska oliwa extra virgin.
  • Czas przygotowania: około 20 minut pracy i 30 minut pieczenia.

Historia dania

Kesra to jeden z najstarszych chlebów Afryki Północnej, wywodzący się z kuchni berberyjskiej. Przez tysiąclecia piekły go kobiety na glinianych blachach ustawionych nad ogniem, z semoliny z pszenicy durum, którą uprawiano na płaskowyżach Algierii. Chleb był podstawą każdego posiłku, a umiejętność pieczenia dobrej kesry była dla młodej kobiety powodem do dumy.

W Kabylii, górzystym regionie Algierii słynącym z gajów oliwnych, kesrę zawsze zagniata się z oliwą z rodzinnego gaju i podaje z oliwą, oliwkami i figami. W miastach, takich jak Algier i Oran, kesrę piecze się też w piekarniach, ale wiele rodzin wciąż przygotowuje ją w domu. Istnieją dwie główne wersje: kesra rakhsis, cienka, bez drożdży, krucha, i kesra matlou, grubsza, na drożdżach, miękka i puszysta.

Przygotowanie krok po kroku

  1. Wymieszaj semolinę z solą i nasionami, jeśli ich używasz.
  2. Dodaj oliwę i rozcieraj semolinę palcami przez kilka minut, aż każde ziarno pokryje się tłuszczem.
  3. Jeśli robisz wersję na drożdżach, rozpuść drożdże w odrobinie letniej wody i dodaj do semoliny.
  4. Dodawaj stopniowo letnią wodę, zagniatając, aż ciasto będzie miękkie i gładkie. Zagniataj 5 minut.
  5. Podziel ciasto na 2 części. Każdą rozpłaszcz dłońmi na okrągły placek grubości około 1 cm dla wersji rakhsis lub 2 cm dla matlou.
  6. Ponakłuwaj placki widelcem.
  7. Jeśli robisz wersję na drożdżach, odstaw placki pod ściereczką na 30 minut do wyrośnięcia.
  8. Rozgrzej żeliwną patelnię, blachę lub tadżin na średnim ogniu.
  9. Piecz placek 6 do 8 minut z jednej strony, aż będzie złoty i lekko przypieczony. Obróć i piecz drugą stronę tyle samo.
  10. Jeśli brzegi są blade, przytrzymaj placek pionowo na patelni, obracając, żeby się zrumieniły.
  11. Zawiń gotową kesrę w ściereczkę, żeby nie wyschła.
  12. Podawaj ciepłą, pokrojoną w trójkąty, z miseczką oliwy do maczania.

Jaką oliwę wybrać

W kesrze oliwa jest w cieście i w miseczce do maczania. Najlepsza jest oliwa extra virgin z Afryki Północnej, owocowa, z nutą zielonej trawy i migdała, z lekką goryczką. W Algierii, w Kabylii, uprawia się odmianę Chemlal, dającą oliwy owocowe, o średniej intensywności. Algierska oliwa rzadko trafia na eksport, dlatego dobrym zamiennikiem jest tunezyjska z Chemlali lub Chetoui albo marokańska z Picholine. O Algierii piszemy w artykule o Algierii, Libii i Egipcie.

Do ciasta możesz użyć oliwy codziennej, a do maczania najlepszej i najświeższej. O tym, jak rozpoznać świeżą oliwę, piszemy w dziale sensoryka i degustacja.

Najczęstsze błędy

Brak rozcierania semoliny z oliwą. Bez tego kesra jest twarda i zbita. Oliwa musi otoczyć ziarna.

Za wysoka temperatura. Kesra przypala się z zewnątrz, a w środku jest surowa. Piecz na średnim ogniu.

Za gruby placek. Bardzo grube placki trudno upiec w środku. Wersja bez drożdży powinna mieć około 1 cm.

Brak ściereczki. Kesra bez przykrycia szybko wysycha. Zawiń ją od razu po upieczeniu.

Warianty

Kesra rakhsis to wersja cienka, bez drożdży, krucha. Kesra matlou to wersja na drożdżach, grubsza i puszysta. Niektórzy dodają do ciasta nasiona anyżu, czarnuszki, sezamu lub suszone zioła. W Kabylii piecze się też kesrę z mąki jęczmiennej. Matlouh to tunezyjska wersja na drożdżach, a w Maroku podobny chleb z semoliny to harcha. Pokrewne placki z ciasta z semoliny, cienko rozciągniętego i nadziewanego cebulą, pomidorami i papryką, to mahjouba, nazywana też mhadjeb.

Podanie i przechowywanie

Kesrę podaje się ciepłą, pokrojoną w trójkąty, z miseczką oliwy, oliwkami, miodem lub serem, na śniadanie, albo jako dodatek do tajine zitoun, zup i gulaszy. Zawinięta w ściereczkę, wytrzymuje dzień. Następnego dnia odśwież ją na suchej patelni. Można ją też zamrozić na miesiąc.

Składniki pod lupą

Semolina. Drobna lub średnia semolina z pszenicy durum, podstawa kesry.

Oliwa. W cieście i do maczania.

Sól. Wzmacnia smak.

Nasiona anyżu lub czarnuszki. Opcjonalne, dodają aromatu.

Drożdże. Tylko w wersji matlou.

Sprzęt

Najlepszy jest gliniany tadżin do pieczenia chleba, czyli płaska blacha, ale wystarczy żeliwna patelnia lub płaska blacha. Przyda się też duża miska i ściereczka.

Wino i napoje

Do kesry na śniadanie pije się herbatę miętową lub kawę z mlekiem. Do kesry z tadżinem dobrze pasuje lben, zsiadłe mleko, albo algierskie czerwone wino.

Chleb i oliwa w Kabylii

W Kabylii oliwa jest symbolem domu i gościnności. Jesienią całe wsie zbierają oliwki na stromych zboczach gór Dżurdżura, a w tradycyjnych tłoczniach tłoczy się oliwę na cały rok. Kesra z oliwą, figami i oliwkami jest tu podstawą każdego posiłku, a gościom podaje się zawsze świeżą oliwę z rodzinnego gaju w miseczce. O innych daniach Afryki Północnej piszemy w przepisach na chorbę frik, kuskus tunezyjski i marokańskie śniadanie, a więcej przepisów znajdziesz w katalogu kuchni Maghrebu.

Semolina i oliwa

Ciasto z semoliny rozcieranej z oliwą to technika wspólna dla chlebów i słodyczy Afryki Północnej. Oliwa otacza ziarna semoliny, ograniczając rozwój glutenu, dzięki czemu kesra jest krucha, a nie gumowata. Semolina z pszenicy durum jest bogata w białko i błonnik, a w połączeniu z oliwą daje sycący, pożywny chleb. O zdrowotnych zaletach chleba z oliwą piszemy w dziale oliwa a zdrowie.

Przygotowanie z wyprzedzeniem i na przyjęcie

Ciasto na kesrę możesz przygotować kilka godzin wcześniej i przechowywać pod przykryciem. Placki piecz tuż przed podaniem. Na przyjęcie dla 12 osób upiecz 3 lub 4 placki i podawaj je ciepłe, pokrojone w trójkąty, w koszyku wyłożonym ściereczką, z miseczkami oliwy.

Dieta i alergeny

Kesra zawiera gluten z semoliny. Jest wegańska. Porcja, czyli ćwiartka placka, ma około 280 kcal.

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest kesra?

To algierski płaski chleb z semoliny i oliwy pieczony na blasze.

Czym różni się kesra rakhsis od matlou?

Rakhsis jest cienka i bez drożdży, matlou grubsza i na drożdżach.

Na czym piec kesrę?

Na glinianym tadżinie, żeliwnej patelni lub płaskiej blasze.

Jaka oliwa jest najlepsza?

Oliwa extra virgin z Afryki Północnej, z odmiany Chemlal, Chemlali lub Picholine.

Czy kesra jest wegańska?

Tak.

Jak długo przechowywać kesrę?

Zawiniętą w ściereczkę do dnia, zamrożoną do miesiąca.

Z czym podaje się kesrę?

Z oliwą, oliwkami, miodem, serem, tadżinem, zupami i gulaszami.

Czy kesrę można zrobić z mąki?

Tak, ale tradycyjna kesra jest z semoliny.

Czym jest mahjouba?

To pokrewny kesrze cienki placek z semoliny z nadzieniem z cebuli, pomidorów i papryki.

Czym kesra różni się od harchy?

Harcha to marokański placek z semoliny, zwykle słodszy i grubszy.

Zobacz także